Poëzie

Niet meer zwijgen

"Ik wil dat poëzie weer vlees wordt. En verf. En messen. Ik wil dat ze etst en kermt, dat ze krast en likt, dat ze eelt heeft en soms, heel soms, streelt."

Verschenen in De Groene Amsterdammer, 18 april 2008.

Witloof, Schorseneer, De Ganzen, De Nachtbus, De Kruik

"Zoals witloof, niet de wortel die men breekt
 en keert in de ast, maar de koele
 kwetsbaarheid van het tere blad."

 

Verschenen in Noord & Zuid. Poëten in het Vlaams Parlement, Lannoo, 2004, 184-93.

 

Hittegolf

"wij verstaan dit niet windstil is de zomer
 en slapeloos het gloren
 was de winter dan een ander gewas?"

 

Verschenen in DWB, december 2005, 5-6, 791-7

 

Echografie van een stadsgedicht

"Poëzie is soms de allercollectiefste expressie van het allercollectiefste gescharrel."

Verschenen in DWB. BabelGium. Onverbiddelijke veeltaligheid, september 2011, 4, p. 541-9.

 

Kwetsen

 
"Het wordt traag en gedragen.
 Iets met doeken en dadels,
 iets met linten en letsels.
 Het is nu al te laat."

 

Verschenen in Het Liegend Konijn, p. 351-5.

 

Neem bijvoorbeeld graniet

"Als de EU geen politieke grondwet krijgt, geef haar dan ten minste een poëtische." De Europese Grondwet in Verzen: een lang gedicht waarin Europees enthousiasme wordt genuanceerd door kritische zin, het grote gebaar aanschurkt tegen poëtische intimiteit en de nodige sérieux zich laat rijmen met satire. Het Brussels Dichterscollectief beet de spits af. De welbekende Geert van Istendael, de Galicische eurocraat Xavier Queipo, de rappende Manza en de Franstalige performance-dichteres Laurence Vielle schreven een bevlogen basistekst.

Abonneren op RSS - Poëzie